Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mity. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mity. Pokaż wszystkie posty

"ODYSEJA" ODCZYTANA NA NOWO


Po świetnej Opowieści podręcznej miałam ochotę na kolejne spotkanie z Margaret Atwood, a na bibliotecznej półce stała akurat Penelopiada. Dopiero w domu, zabierając się już do czytania, zauważyłam, że książka ukazała się w intrygującej serii Mity Znaku (czy ta seria umarła?). Taka miła niespodzianka :)

„WSZYSCY SIEDZIMY W ŚLEPYCH KORYTARZACH“


Wiem już, że po serii MITY nie można się spodziewać przeciętnej literatury. Ale Hełm grozy wprawił mnie w osłupienie. To najbardziej dziwaczna i pokręcona książka, jaką przyszło mi czytać od czasów Wojny Le Clezio. I od razu powiem: bawiłam się świetnie!

Kiedy bogowie byli ludźmi


Olga Tokarczuk, Anna In w grobowcach świata
Wydawnictwo Znak, seria Mity

Olga Tokarczuk (ur. 1962), z wykształcenia psycholog, jest chyba jedną z najbardziej znanych i rozpoznawalnych współczesnych polskich pisarek. Laureatka nagrody Nike, poza powieściami (E. E., Prawiek i inne czasy, Dom dzienny, dom nocny, Bieguni) tworzy scenariurze, eseje, wiersze. Jej książki są różnorodne, ciekawe i specyficzne. Autorka chętnie sięga po mity, archetypy i ważne motywy kulturowe; przenosi czytelnika w uniwersalną przestrzeń ponad czasem.

Anna In... to aktualizacja i interpretacja prastarego mitu o Inannie, sumeryjskiej bogini miłości i wojny (imię bohaterki jest anagramem imienia bogini i w miarę postępowania opowieści coraz bardziej zbliża się do swojej pierwotnej wersji). Inanna schodzi do podziemi, do swojej siostry – władczyni świata zmarłych, Ereszkigal – a następnie wraca na powierzchnię, zaburzając odwieczny porządek świata i przeciwstawiając się najbardziej podstawowemu ze wszystkich praw. Historia ta została zapisana na glinianych tabliczkach (cały czas jeszcze tłumaczonych); wiele w niej miejsc niejasnych lub brakujących, co sprawia, że podczas lektury wielokrotnie przyjdzie spytać: dlaczego? po co? Opowieść, która miała tłumaczyć i porządkować świat, pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi – ale tylko w pierwotnej wersji, bo Tokarczuk te luki uzupełnia fragmentami innych mitów lub tym, co podpowiada jej wyobraźnia, intuicja, znajomość ludzkiej psychiki (bo sumeryjscy bogowie wydawali się bardzo ludzcy).