Notatki z... "Notatnika" (10)

Lipiec 1970

Oczekiwanie jest moją udręką. Ale wygląda to inaczej, gdy myślę o moim oczekiwaniu jako o drodze, jako o stopniach, po których wchodzę wyżej.

Notatki z... "Notatnika" (9)

maj-czerwiec 1970

Zbierać kamyki na nową mozaikę świata, który można by pokochać.

Notatki z... "Notatnika" (8)

marzec-kwiecień 1970

Trzeba starać się uchwycić moment każdego odejścia, aby pozostał czysty smak kontaktu z drugim człowiekiem. Nie wolno przyklejać się do nikogo, trzeba odchodzić w porę. 

*

Notatki z... "Notatnika" (7)

styczeń-luty* 1970

Nie oddzielam wiary od Kościoła. Liturgia to jest to, co najbardziej wzrusza mnie w religii. To znaczenie, jakie nadaje się gestom i słowom. Rodzaj poezji, którą odrzucają tylko głupcy. 

Notatki z... "Notatnika" (6)

lipiec-grudzień 1969

Koniec świata w sztuce – to nadmiar słów, rozpusta słów, przerzucanie się słowami, orgia cytatów. Wszystko to jedna wielka zgrywa z kultury. Nudę przerabiać na sztukę? Nuda i pustka jako surowiec sztuki? Tak myślę czytając Cortazara („Gra w klasy“).

Notatki z... "Notatnika" (5)

styczeń-czerwiec 1969

Piekło nienapisanych wierszy.

*

Mądra, dobra twarz andersenowska – powiedział W. o mojej fotografii zamieszczonej przy artykule Iwony we „Współczesności“. Andersenowska... chyba dlatego, że może być twarzą czarownicy...

Notatki z... "Notatnika" (4)

1968

Tylko kilka cytatów, bo i rok w Notatniku krótki. Kamieńska przeżywa śmierć ukochanego męża (22 grudnia 1967)...

Bić w te drzwi pięściami, tłuc kopytami, może się otworzą!

*

Śni mi się twarz Leca zalana łzami. J. mi się nie śni. Czy nie znalazł jeszcze drogi do mojego snu?

Notatki z... "Notatnika" (3)

1967

Zasada wychowania: czuwać z daleka. Nie ingerować bez istotnej potrzeby, nie nudzić, nie tracić dystansu. Wtedy może przyjdzie chwila, że sami dopuszczą cię do komitywy. Niech raczej odczują brak ciebie, niedosyt, niżby mieli cię po uszy. Obok czujności trzeba zachować szacunek dla obiektywnie ludzkiej obcej cząstki naszych synów.

*

Notatki z "Notatnika" (2)

Zapraszam na kolejną garść notatek Anny Kamieńskiej.

Rok 1966.

Zastanowię się, czy urodzić się jeszcze raz.

Notatki z... "Notatnika" (1)

W tym roku wróciłam do Notatnika Anny Kamieńskiej czytanego parę lat temu: zapisków o wierze, miłości, śmierci, nadziei i rozpaczy, o życiu mądrego człowieka. Zapisków wciąż aktualnych i ważnych. Tak zrodził się pomysł na cykl Notatki z... „Notatnika“ – wypisy z lektur osobistych, prywatnych, których nie wypada, albo nawet nie ma jak recenzować, a o których warto mówić i pamiętać. Niech autorzy tych słów mówią sami za siebie.

Chcę pamiętać

Anna Nasiłowska, Księga początku

Wydawnictwo W.A.B., seria Archipelagi

Mam alergię na wszechobecny ostatnio trend „macierzyństwa bez lukru“. Drążnią mnie coraz częstsze głosy, które „mają odwagę wreszcie powiedzieć, jak to jest naprawdę“. Nie mam pojęcia, skąd pomysł, że WYCHOWANIE CZŁOWIEKA miałoby być łatwe i dlaczego z takim entuzjazmem ogłasza się prawdy oczywiste dla każdej rozsądnej osoby. Na szczęście dzieło Anny Nasiłowskiej (ur. 1958), mimo że opowiada o porodzie i pierwszych doświadczeniach matki, nie wpisuje się w ten nurt* – jest w Księdze początku prawda, ale prawda uniwersalna, a nie ta „o ciężkim życiu matek“ (niczego matkom nie ujmując!).