Pokazywanie postów oznaczonych etykietą o modlitwie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą o modlitwie. Pokaż wszystkie posty

Zatrzymaj się


Bill Hybels, Zbyt zajęci, by się nie modlić. Zwolnij tempo, aby spotkać Boga
Wydawnictwo Esprit

Bardzo sceptycznie podchodzę do okładkowych rekomendacji w stylu "Bestseller New York Times'a" czy "Już milion czytelników kupiło tę książkę": zwykle zwiastują spore rozczarowanie. Tym razem jednak przewrotny tytuł prowokuje do zapoznania się z treścią: bo jak pastor Bill Hybels zamierza nas przekonać, że poświęcając czas na modlitwę, nie tracimy go, co więcej: zyskujemy? Książka ma już ponad 20 lat, a wciąż – jak czytamy na okładce – cieszy się niesłabnącą popularnością; być może dlatego, że żyjemy w coraz większym pędzie i tytuł staje się coraz bardziej aktualny. I bardzo dobrze!

Zbyt zajęci... składają się z szesnastu rozdziałów, w których autor od początku do końca, punkt po punkcie, omawia modlitwę. Jego rozważania są bardzo uporządkowane. Punktem wyjścia jest spojrzenie na Boga i przywrócenie nam Jego prawdziwego obrazu. To odpowiedź na pytanie: dlaczego, po co się modlić? Wspierając się Pismem Świętym Bill Hybels szczegółowo pokazuje, jak się modlić – między innymi podkreśla wagę rachunku sumienia (Jeśli wyznawcy Chrystusa nie rozwijają się, dzieje się tak dlatego, że nie mają zwyczaju robić rachunku sumienia i analizować swojego dnia. Nie robią kroku w tył i nie pytają: "Co jest w porządku, a co idzie nie tak?"). Zachwyca się mocą modlitwy, ale też sporo miejsca poświęca odpowiedzi na pytanie: dlaczego Bóg nie wysłuchuje moich modlitw? Co jednak podobało mi się najbardziej, w ostatnich rozdziałach pisze o tym, do czego modlitwa powinna prowadzić, a raczej: do czego nieuchronnie prowadzi, jeśli jest szczera, prawdziwa, regularna. Z zamkniętej izdebki spotkania wychodzimy na świat pełen potrzeb, wsparci Bożą mocą i otwarci na Boże prowadzenie. Modlitwa jest nie tylko najważniejszą częścią dnia, ale początkiem wszystkiego, właśnie: początkiem, a więc wymaga pójścia dalej, działania, odpowiedzi na wezwanie.

Człowiek dialogu


Christian de Cherge, Ludzie Boga
Wydawnictwo Promic, seria Losy

Christian de Cherge (ur. 1937) był francuskim trapistą, od 1984 roku przeorem klasztoru w Tibhirine w Algierii, jednym z siedmiu mnichów porwanych i zamordowanych w 1996 roku, w trakcie wojny domowej, w której – jako ludzie głoszący i miłujący pokój – nie uczestniczyli i nie chcieli uczestniczyć. Książka nie jest zapisem tych wydarzeń; jest zbiorem notatek i refleksji duchownego – można śmiało powiedzieć, że jego testamentem.

Zapiski zostały podzielone na trzy rozdziały: Człowiek modlitwy, Człowiek dialogu i Człowiek życia złożonego w ofierze i przebaczenia. Każdy z nich zawiera wiele mądrych myśli i spostrzeżeń, ale najciekawszy i najbardziej oryginalny wydaje mi się środkowy. De Cherge, któremu przyszło żyć w kraju pełnym muzułmanów, rzeczywiście otwiera się na dialog międzywyznaniowy, robi to z oddaniem, przekonaniem i miłością. To już nie jest tolerancja, ale wspólne poszukiwanie Prawdy, Boga Jedynego, zjednoczenie w modlitwie i wierze mimo różnic. Jego refleksjom towarzyszą cytaty z Pisma Świętego, dokumentów Kościoła i z Koranu. Duchowny wskazuje liczne płaszczyzny porozumienia i pokazuje, że inny nie znaczy gorszy, więcej: że inność jest ogłaszana (...), ofiarowana jako znak Jedynego i nawet jako droga do Niego, "dla tych, którzy pojmują". W praktyce jest to piękna postawa pełna szacunku i miłości do bliźniego. Czyż bowiem wiara każdego człowieka o prawym sercu nie jest skarbem Boga?

W dzienniku pojawiają się także refleksje dotyczące modlitwy, ofiarowania życia, codzienności przeżywanej z wiarą i oddaniem – wszystkiego tego, co rodzi się z trwania każdego dnia blisko Boga i bliźniego (a w gruncie rzeczy bliźni to po prostu ten, do którego się zbliżamy). W ostatniej części przeor – teoretycznie, bo jeszcze nic się nie zdarzyło – przebacza temu, który pozbawi go życia, nazywając go przyjacielem ostatniej minuty. I wyraża nadzieję, że będzie nam dane spotkać się jak szczęśliwym łotrom w raju, jeśli tak zechce Bóg, nasz wspólny Ojciec. Żyje przebaczeniem, bo – jak pisze w innym miejscu – udzielone przebaczenie prowadzi do doświadczenia "ocalonego człowieczeństwa". A na samym końcu wymienia pięć filarów, bez których pokój jest jego zdaniem niemożliwy. Są to: cierpliwość, ubóstwo, obecność, modlitwa i przebaczenie. Po francusku, a więc w oryginale, wszystkie na "p".

Oddychać Bogiem

Daniel Ange, Modlitwa. Oddech życia 
Wydawnictwo Promic, seria Dotknąć Boga.

Daniel Ange to obecnie już prawie osiemdziesięcioletni francuski duchowny katolicki. W 1950 roku wstąpił do klasztoru benedyktynów, ale dopiero w wieku 49 lat przyjął święcenia kapłańskie. Założył katolicką szkołę ewangelizacji Jeunesse-Lumiere (Młodzi-Światło) – jedną z pierwszych tego typu w Europie. Jest głęboko zaangażowany w dialog katolicko-prawosławny. Odbył ponad 220 podróży po całym świecie, napisał prawie 70 książek.

Modlitwa. Oddech życia to niewielka książeczka, przewodnik po modlitwie. Daniel Ange nie tyle omawia różne jej sposoby i techniki, co prezentuje nam niezliczone możliwości, jakie otwierają się przed człowiekiem pragnącym kontaktu z Bogiem. Cała treść wypływa z głębokiego przekonania, że Nic i nigdy nie dzieje się bez modlitwy. Jest ona kluczem do każdego dzieła, źródłem wszelkiej miłości, drzwiami prowadzącymi do świętości. Jest niezbędna, jest podstawą wszystkiego. Jest wpisana w naszą naturę:
We wszystkich religiach świata człowiek się modli. Niezależnie od czasów, kraju, narodu, kultury: człowiek się modli. Od szczepów indiańskich do mongolskich szamanów, przez islam, buddyzm, hinduizm, szintoizm, wszędzie i zawsze człowiek się modli. Od zarania dziejów człowiek, zwany pierwotnym, modli się. W czasach, które nazwano pogańskimi, człowiek się modli.