Wydawnictwo MAG
Christopher Paolini, młody amerykański pisarz, zasłynął jako twórca cyklu Dziedzictwo. Uczył się w domu, dzięki czemu edukację zakończył wcześniej niż rówieśnicy i mógł się poświęcić pisaniu. W 2002 roku wydał pierwszą powieść, Eragona. Wikipedia podaje, że tylko piąta część Harry'ego Pottera sprzedawała się lepiej. Podobnie jak wielu czytelników, lata temu zachwyciłam się pierwszym tomem: niemałe znaczenie miał fakt, że miałam wtedy tyle lat, ile Paolini, gdy pracował nad książką. Nie mogłam sobie wyobrazić, jak ktoś w moim wieku mógł stworzyć coś takiego. Z entuzjazmem sięgałam po kolejne części i chyba nietrudno się domyślić, że i z ostatnim tomem Dziedzictwa wiązałam duże nadzieje.
Z najnowszej książki mamy się dowiedzieć, jak zakończą się losy Eragona i Saphiry, Aryi, Rorana, Murtagha, Nasuady, Galbatorixa i innych bohaterów. Zbliżamy się do ostatecznej konfrontacji Vardenów i wojsk Imperium, wielkiej bitwy, w której – wydaje się – szanse są rozłożone bardzo nierówno.
Zastanawiam się, czy to kwestia mojego wieku i większego oczytania, a w związku z tym znacznie większych wymagań, czy ten tom po prostu sam w sobie wypada tak blado na tle całości – bardzo mnie rozczarował. Nie było podczas lektury momentu, żebym nie mogła się oderwać od książki. Owszem, czytałam z zainteresowaniem, ale tego typu książki powinny według mnie pochłaniać czytelnika, a tego niestety nie doświadczyłam.
